Do rozlewu krwi nie doszło, gdyż w porę interweniowała policja, zaś sąd zakazał obu panom wzajemnych zaczepek na okres roku.
W 1893 został wybrany na przywódcę stronnictwa liberalnego i jeszcze w tym samym roku poprowadził je do zwycięstwa w wyborach, co dało mu stanowisko premiera. Łączył je z teką prokuratora generalnego, a później ministra przemysłu. W 1894 jego rząd - jako pierwszy w Australii - doprowadził do przyznania praw wyborczych kobietom. Przeprowadził także szereg innych reform, m.in. utworzył państwowy bank kolonii, położył podwaliny pod prawo pracy, a także podniósł podatki dochodowe i ziemskie. Był jednym z najważniejszych propagatorów idei federacji kolonii brytyjskich w Australii. Podczas wizyty w Wielkiej Brytanii w 1897 otrzymał honorowy doktorat w zakresie prawa cywilnego od władz Oxford University. Odmówił natomiast przyjęcia tytułu szlacheckiego, co podobno było przyczyną poważnego konfliktu wewnątrz jego małżeństwa.