Co istotne – ornamentyka w rzeźbie ludowej nie służyła celom estetycznym, lecz była formą adoracji świętej osobyAleksander Jackowski, Sztuka ludowa, [w] Etnografia Polski. Przemiany Kultury Ludowej, t. 2, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1981, s. 204..
Rzeźba figuralna – formy thumb|150px|Kapliczka słupowa, Muzeum Wsi Kieleckiej w Tokarni Krzyże, kapliczki i figury świętych reprezentowały szeroką gamę rozwiązań formalnych i technicznych. Wyróżnia się 5 podstawowych typów: Wysoki krzyż drewniany (o maksymalnej wysokości ok. 10 metrów). Kapliczki szafkowe: dłubana w drewnie albo zbita z desek skrzyneczka przeznaczona do zawieszenia (należą one raczej dziedziny ciesielstwa niż rzeźby) lub stawiania na szczycie słupa. Słup drewniany, kamienny lub murowany z cegły lub kamienia polnego; w szczytowej części ma wydrążoną wnękę na rzeźbę, obraz lub relief. Figura ustawiona na szczycie słupa lub kolumny. Kapliczki domkowe (stojące na pograniczu rzeźby i drobnej architektury), najprostsze zlepione są z kamieni polnych i przekryte dwuspadowym daszkiem.
Świątki – poza Chrystusem na krzyżu – rzadko umieszczano w izbach.