Nazwa miejscowa pochodzi od dawnej nazwy rzeki Rudnik, która obecnie nazywa się Bogdanka i która uchodzi do Warty w Poznaniu. Średniowieczna nazwa rzeki Rudnik pochodzi z kolei od apelatywu rudnik oznaczającego „rudy kolor wody” tej rzeki.
Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie Rudniczego dzielą się na dwie grupy toponimiczne: od nazw związanych z produkcją cegielni – np. Ceglana, Gliniana, Wykopy, od nazw miejscowości Dolnego, Górnego i Opawskiego Śląska – np. Wołowska, Oleśnicka, Rybnicka, Opawska.
Wyjątek stanowi ul. Rudnicze, która nazwę czerpie bezpośrednio od nazwy dzielnicy.
Historia Miejscowość była wsią książęcą należącą książąt wielkopolskich, a później w wyniku darowizny kościelną własnością dominikanek (katarzynek) poznańskich. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1475 odnotowana w powiecie poznańskim. W 1508 należała do parafii Komorniki.