zamek znajduje się na wysokości bezwzględnej ok. 325 m n.p.m., a fosa, prawdopodobnie wykopana sztucznie, od północy oddzielająca budowlę od dalszej części masywu – na poziomie 313–315 m n.p.m. Partia szczytowa wzgórza – miejsce zajęte przez zamek, ma kształt szpiczastego owalu o przybliżonych wymiarach 47 × 30 m.

Naprzeciw bramy wjazdowej znajduje się piaskowcowy ostaniec. Na jego płaski szczyt z wydrążonym zagłębieniem prowadzą od południa wykute stopnie. Otwór jest głęboki na ok. 70 cm i zwykle wypełnia go woda. Historycy i archeolodzy nie są pewni co do jego przeznaczenia – skałka mogła stanowić podstawę pod konstrukcje obronne zamku lub też stanowić miejsce przedchrześcijańskiego kultu. Istnieje również hipoteza, że w czasach funkcjonowania zamku w otwór wstawiano wysoki maszt, na którym zawieszano jakieś znaki sygnalizacyjne i ostrzegawcze lub nawet osadzano pochodnie.