9 lipca 1964 roku zostało zarejestrowane „Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego”, korporacja prawna, którą posługiwali się Świadkowie Jehowy w Indonezji. 11 maja 1968 roku Świadkowie Jehowy zostali uznani prawnie i uzyskali potwierdzenie prawa do prowadzenia działalności w Indonezji. W roku 1968 w kraju działało około 300 misjonarzy oraz pionierów specjalnych, a także przeszło 1200 głosicieli.
Zakaz działalności W 1974 roku Dyrekcja Generalna ds. Wspierania Wspólnot Chrześcijańskich wznowiła trwającą od dłuższego czasu kampanię, której celem było wprowadzenie zakazu działalności Świadków Jehowy. W połowie grudnia 1976 roku rząd wprowadził zakaz działalności Świadków Jehowy, a 24 grudnia został on opublikowany w prasie. Zapas literatury oraz poufne dokumenty zostały przeniesione do mieszkań prywatnych, a obiekty Biura Oddziału sprzedano bez rozgłosu. Samo Biuro Oddziału zorganizowano w nieznanym ogółowi miejscu. W związku z presją władz wywieraną na nadzorców, aby zaprzestali działalności głoszenia, kraj odwiedził członek Ciała Kierowniczego John C. Booth.