Albrycht Konstanty Ciechanowiecki herbu Dąbrowa (ur. ok. 1627, zm. 12 czerwca 1675) – oboźny wielki litewski, starosta orszański, wojskowy i polityk.

Był synem wojewody mińskiego Krzysztofa i Anotoneli z książąt Druckich-Horskich. Rodzina Ciechanowieckich, skoligacona z potomkami kniaziów litewsko-ruskich, była jedną z bardziej znaczących w województwie mścisławskim, a później na całych wschodnich kresach Wielkiego Księstwa.

W 1648 wraz z ojcem i bratem Mikołajem brał udział w elekcji Jana Kazimierza. Walczył w wojnach kozackich, podczas potopu szwedzkiego i z Rosjanami. W 1656 roku został marszałkiem ziemskim orszańskim (najwyższa godność ziemska na Litwie), w 1657 otrzymał od króla starostwo kuszlickie i wójtostwo mścisławskie. Od 1659 był rotmistrzem kozackiej chorągwi królewskiej. W 1661 został jednym z 12 konsyliarzy skonfederowanego Związku Braterskiego, wraz z którym wziął udział w bitwie pod Kuszlikami przeciwko wojskom Chowańskiego. Za okazane męstwo w tym boju, według tradycji rodzinnej, Jan Kazimierz obdarował go złotym łańcuchem, zdjętym z własnej piersi. W 1662 otrzymał ponadto starostwo kuszlickie na 30-letnią dzierżawę i rotmistrzostwo chorągwi dragońskiej. Przez część konfederatów był uznawany kandydatem na hetmana polnego litewskiego po mordzie dokonanym na dotychczasowym hetmanie Wincentym Gosiewskim.