Przestrzeń – jedna z podstawowych kategorii epistemologiczno-ontologicznych, najczęściej pojmowana jako ogół wszelkich relacji zachodzących pomiędzy obiektami bądź zbiór owych obiektów. W dziejach filozofii pojawiało się wiele teorii i znaczeń pojęcia przestrzeni - m.in. jako próżnia (Demokryt), jako system stosunków pomiędzy rzeczami (Telesio), teoria przestrzeni absolutnej (Newton), przestrzeni relacyjnej (Leibniz), pojęcie przestrzeni logicznej i możliwych stanów rzeczy (Wittgenstein).

Wybrane koncepcje Platon posługiwał się pojęciem chora. Było ono prekursorem zarówno pojęcia przestrzeni, jak i materii.

Arystoteles w Kategoriach wymienia przestrzeń (miejsce) jako jedną z dziewięciu kategorii przypadłościowych. W IV księdze Fizyki rozważa pojęcia przestrzeni i czasu, zastanawiając się, czy i w jaki sposób istnieją. Według Arystotelesa możliwość ruchu ciał (zmiany ich położenia) sprawia, że istnienie przestrzeni wydaje się oczywiste. Zauważa on, że przestrzeń jest czymś innym, niż znajdujące się w niej obiekty, oraz że każdy postrzegalny obiekt znajduje się w jakimś miejscu.