Lama Ole Nydahl podkreślił: „Jeżeli chodzi o nauki Małej Drogi (hinajany), czy też ślubowania mnichów i mniszek, służą one odnoszeniu pożytku dla samego siebie. Natomiast therawada jako określenie wspólne dla wszystkich południowych buddyjskich szkół, a nie jako przeciwieństwo Wielkiej Drogi (mahajany), w którym to znaczeniu używa tego terminu większość tybetańskich uczonych, zawiera, o ile wiem, również pojęcie współczucia”Wywiad „Gorący Tron”, magazyn „Diamentowa Droga”, nr 17..
Nieporozumienie związane z myleniem szkoły therawady z poziomem nauk hinajany próbował również wyjaśnić XIV Szamar Rinpocze, znamienity lama z tybetańskiej szkoły karma kagyu: „Nie mówimy, że buddyści ze Śri Lanki, Birmy i Tajlandii praktykują gorszą ścieżkę. W buddyzmie istnieją pewne praktyki zwane śrawakajana, pratjekabuddajana i bodhisattwajana. One mogą istnieć wszędzie. Nie twierdzimy, że buddyzm w waszym kraju istnieje tylko na tej najniższej ścieżce.”Z wykładu Szamara Rinpocze „Trzy ścieżki: śrawakajana, pratjekabuddajana, bodhisattwajana”, czerwiec 1987, Instytut Kamalashila, Niemcy.
Zobacz też
hinajana w buddyzmie tybetańskim buddyzm therawada tipitaka wczesne szkoły buddyjskie
Przypisy
Linki zewnętrzne „Therawadajana” – XIV Szamar Rinpocze „Therawada – Buddyzm Południowy” – Tomasz Dudek