Złożenie do grobu – obraz włoskiego malarza barokowego Caravaggia, zamówiony przez Alessandro Vittrice z przeznaczeniem do kaplicy Opłakiwania w kościele filipinów Santa Maria in Vallicella (Chiesa Nuova) w Rzymie. Obraz znajduje się obecnie w Pinakotece Watykańskiej, natomiast w kaplicy zawieszono jego kopię.
Opis obrazu Dzieło Caravaggia cechuje typowe dla artysty ciemne tło pozbawione jakichkolwiek szczegółów. Jest to celowy zabieg twórcy, służący temu, by nic nie odwracało uwagi widza od tytułowej sceny złożenia ciała martwego Chrystusa w grobie. Kompozycja obrazu jest zamknięta, głowy przedstawionych postaci tworzą półelipsę, która podkreśla dynamikę całości przedstawienia.
Pierwszoplanowe ciało Jezusa jest bezwładne, zdaje się być w ruchu i wysuwać się z rąk niosących je mężczyzn. Jego twarz wyraża spokój, opuszczona prawa ręka dotyka płyty grobu, a nogi są zgięte w kolanach i uniesione powyżej tułowia. Chrystus pozbawiony jest jakichkolwiek oznak boskości, jedynie wyidealizowane ciało, skąpo okryte białą tkaniną i oświetlone jaskrawym, bocznym światłem, wyodrębnia go z grupy zwykłych ludzi.