Anna Poniatowska z domu Niedźwiecka (ur. 1 października 1926 w Pieńczykowie, zm. 4 stycznia 2008 w Poznaniu) – polska historyk, archiwistka, badaczka dziejów Polonii niemieckiej, posłanka na Sejm PRL V kadencji (1969–1972).

Życiorys Urodziła się na Mazowszu w rodzinie chłopskiej. W 1939 ukończyła szkołę podstawową w Wielkiej Brzostowicy. Podczas okupacji radzieckiej wschodniego Mazowsza uczęszczała do szkoły rosyjskiej w Grajewie. W latach 1941–1944 uczyła się na tajnych kompletach, wraz z rodziną współpracowała z Armią Krajową (ojciec został w 1944 rozstrzelany za pomoc partyzantom). Od 1944 do 1945 więziona w obozie niemieckim w Gierdawach (filia Stutthofu). W 1947 zdała egzamin maturalny w Państwowym Liceum Handlowym w Białymstoku, po czym rozpoczęła studia z dziedziny ekonomii na Uniwersytecie Łódzkim. W 1954 uzyskała stopień magistra historii UŁ. W tym samym roku podjęła pracę w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Szczecinie (do 1973). W 1969 obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza pracę doktorską pod tytułem Polscy robotnicy sezonowi na Pomorzu Zachodnim pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy.