Alf Liczmański, właśc. Alfons Edmund Liczmański (ur. 10 października 1904 w Gdańsku, zm. 20 marca 1940 w Granicznej Wsi) – gdański działacz polonijny, nauczyciel, harcmistrz.
Młodość Był jedynym synem Teofili i Stanisława Liczmańskich. Ojciec, z zawodu krawiec, był działaczem narodowym jeszcze przed I wojną światową, matka również pracowała w polonijnych organizacjach kobiecych.
Ukończył w 1924 Gimnazjum Piotra i Pawła (w budynku obecnego I LO w Gdańsku). Następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Gdańskiej Politechniki (wówczas Technische Hochschule), które był zmuszony przerwać z przyczyn materialnych, nie uzyskując dyplomu. Jako uczeń brał udział w tajnych zbiórkach działającego od 1917 Towarzystwa Filaretów. Grał na skrzypcach, fotografował, znał biegle języki obce: niemiecki, angielski i francuski.
W latach 1927–1936 był nauczycielem w Polskiej Szkole Handlowej w Oliwie, gdzie uczył stenografii i kaligrafii. Był działaczem sprawy polskiej, organizatorem patriotycznych imprez polonijnych w Wolnym Mieście Gdańsk.
Harcerstwo
Ukończył kurs harcerski w Karwi w 1920 roku. Następnie współtworzył 8 sierpnia 1920 roku pierwszą męską drużynę harcerską im. Zygmunta Augusta.