Od września 1959 do września 1963 był ministrem bez teki w rządzie Antoniego Pająka, od marca 1968 do czerwca 1970 ministrem wyznań religijnych, oświaty i kultury w rządzie Aleksandra Zawiszy (1968–1970), ministrem spraw zagranicznych w rządzie Zygmunta Muchniewskiego (1970–1972). W pierwszym rządzie Alfreda Urbańskiego (1972–1973) został ministrem bez teki i wicepremierem, a w styczniu 1973 został po śmierci Jana Starzewskiego kierownikiem ministerstwa spraw zagranicznych (mianowany 1 maja 1973). W drugim rządzie Alfreda Urbańskiego (1974–1976) ponownie został ministrem bez teki i wicepremierem.
Przez Prezydenta RP na obczyźnie został odznaczony Krzyżem KomandorskimDz. Ust. nr 3 z 1967. i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia PolskiDz. Ust. nr 8 z 1972.. W 1979 otrzymał złotą odznakę honorową Koła Lwowian w Londynie (17 grudnia 1979).
Zmarł 2 grudnia 2000 w Londynie i został pochowany na cmentarzu w Salisbury (kw. T gr. 122).
Przypisy