Camerata florencka, wł. Camerata fiorentina – grupa włoskich kompozytorów, poetów i teoretyków muzyki, powstała we Florencji w końcu XVI w.
Początki, członkowie, idee i zamierzenia. Camerata florencka została powołana przez włoskiego humanistę, hrabiego Giovanniego de’ Bardiego i podstawowym jej celem było badanie kultury antycznej. Posiedzenia Cameraty rozpoczęły się najprawdopodobniej w 1576.
Jej najważniejszymi członkami byli: Giovanni de’ Bardi (1534–1612) – humanista, literat, kompozytor amator, mecenas Cameraty, Giulio Caccini (po 1545–1618) – kompozytor, śpiewak, pedagog, Gabriello Chiabrera (1552–1638) – poeta, Jacopo Corsi (1561–1604) – humanista, mecenas sztuki, muzyk amator, Emilio de’ Cavalieri (ok. 1550–1602) – kompozytor, Marco da Gagliano (1582–1643) – kompozytor, Vincenzo Galilei (po 1520–1591) – teoretyk muzyki, kompozytor, Cristofano Malvezzi (1547–1599) – kompozytor, pedagog, organista, Girolamo Mei (1519–1594) – humanista, badacz kultury starożytnej Grecji, Jacopo Peri (1561–1633) – śpiewak, kompozytor, Ottavio Rinuccini (1563–1621) – poeta, librecista.