Przytulisko, Warszawski Dom Schronienia, Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa − Przytulisko – dawny warszawski zakład dobroczynny świadczący pomoc ubogim kobietom, znajdujący się przy ul. Wilczej 7. Został utworzony w 1850 rokuEncyklopedia Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, s. 544.

Historia Przytulisko założyło Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności. Inicjatorkami były członkinie Żywego Różańca działające również w Towarzystwie św. Wincentego a Paulo. Były to głównie zamożne kobiety i arystokratki. W 1864 r. na cele przytułku zakupiono jednopiętrową oficynę przy ul. Wilczej 7. Wcześniejsze siedziby zakładu znajdowały się: na Nowym Mieście (1858–1862); przy ul. Dzielnej (1862–1863); przy ul. Nowogrodzkiej (1863–1864).

Jako pierwsza przytułkiem zarządzała Franciszka Robaczewska. W 1880 r. Przytulisko zyskało własny statut i miało funkcjonować pod nazwą Warszawski Dom Schronienia jednak nazwa nie przyjęła się. Od 1881 r. nadzór nad zakładem pełniła Rada Miejska Dobroczynności Publicznej.