thumb|right|240px|Ruiny dworu królewskiego w Knyszynie w XIX wieku, obraz Napoleona Ordy - 27.05.1876 r. thumb|right|240px|Obraz Jana Matejki "Śmierć Zygmunta Augusta w Knyszynie" (olej na płótnie, 1886) w Muzeum Narodowym w Warszawie
Dwór królewski w Knyszynie – kompleks budynków o charakterze rezydencjonalno-obronnym, który znajdował się w Knyszynie w województwie podlaskim. Zniszczony przez pożar około 1764, odbudowany po 1862, zniszczony podczas II wojny światowej.
Historia Dwór w Knyszynie wszedł we władanie króla Zygmunta Starego w 1530 roku na skutek odebrania tych włości przez królową Bonę spadkobiercom Mikołaja Radziwiłła Amora. Na cele królewskie „Dworzec Knyszyński” powstawał dla króla Zygmunta Augusta w latach 1553-1572 i składał się z zespołu drewnianych budynków na kamiennych podpiwniczeniach, połączonych ponad przyziemiem gankami. Brak było w sąsiedztwie tego kompleksu budynków folwarcznych takich jak stodoły i obory, a jedynie kuchnie, młyn i stajnia na 50 koni. Niedaleko dworu urządzono w Popielewie około 200 hektarowy zwierzyniec służący polowaniom na zwierzęta, natomiast na groblach między 49 sadzawkami rybnymi urządzono mały, wygrodzony zwierzyniec „dla saren i zajęcy”, a przy zwierzyńcach ustawiono kompleksy budynków stajennych mieszczące 500 rasowych koni.