thumb|Akt mianowania na stopień pułkownika Walenty Rakowski (ur. 6 lutego 1900 w Łopiennie, zm. 13 lutego 1980 w Elblągu) – pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 6 lutego 1900 we wsi Łopienno, w rodzinie Andrzeja i Marianny ze Skibińskich.. Od 30 grudnia 1918 do 18 lutego 1919 wziął czynny udział w powstaniu wielkopolskim w rejonie Szubina, Rynarzewa, Zdziechowy i Paterka. Podczas wypadu na stację kolejową Łopienno jako dowódca sekcji zdobył ckm i lkm likwidując załogę niemiecką. Następnie został przydzielony do 2 pułku artylerii polowej.

26 sierpnia 1924, po ukończeniu Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 31 sierpnia 1924 i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii, i wcielony do 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu, który 31 grudnia 1931 został przemianowany na 25 pułk artylerii lekkiej. Dwa lata później awansował na porucznika. W kwietniu 1933 przeniesiony został do 12 dywizjonu artylerii konnej w Ostrołęce. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 62. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1937, po jego rozformowaniu, przeniesiony został do 1 dywizjonu artylerii konnej w Warszawie.