Pozostałości starych jaj są jeszcze odnajdywane na dawnym obszarze występowania południowej subpopulacji, która zniknęła między 1900 a 1920 r., prawdopodobnie głównie ze względu na postępujące wysuszenie terenu. Niektóre fragmenty skorup zostały zebrane przez arabistę Harry’ego St. Johna Philby’ego w Mahadir Summan w Arabii około 1931 r. W latach 20. XX w. Londyński Ogród Zoologiczny podjął ostatnią próbę odzyskania strusia syryjskiego przy pomocy jaj zakupionych u kłusownika. Jaja zostały wysłane do Londynu, gdzie bez powodzenia próbowano sztucznej inkubacji. Analizy mtDNA oraz wskazujących pochodzenie haplotypów potwierdziły bliskie pokrewieństwo strusia syryjskiego i północnoafrykańskiego (Robinson & Matthee, 1999). Projekt zastąpienia wymarłego podgatunku przez strusia północnoafrykańskiego został rozpoczęty w Arabii Saudyjskiej (Seddon & Soorae, 1999). Obecnie (2009) wprowadza się też strusia północnoafrykańskiego wychowanego w niewoli do otwartych obszarów Negew w Izraelu, gdzie niegdyś zamieszkiwał struś syryjski.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Strusie Kategoria:Wymarłe ptaki Azji Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1919 roku Kategoria:Taksony opisane przez Waltera Rothschilda