Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.

Był synem rzeźbiarza. Początkowo pracował z bratem architektem Cornelisem de Vriendt. W latach 1536–38 był uczniem Lamberta Lombarda w Liège. W 1541 przybył do Rzymu, gdzie przez siedem lat studiował rzymskich manierystów (Jacopo Pontormo, Giorgio Vasari) i kopiował „Sąd Ostateczny” Michała Anioła.

Malował głównie portrety oraz manierystyczne obrazy o tematyce mitologicznej. W portretach kontynuował styl Anthonisa Mora.

Wykształcił na malarzy dwóch swoich synów: Jana Battistę Florisa oraz Fransa Florisa.

Dzieła thumb|240px|Caritas (XVI w.), Muzeum Narodowe – Oddział Sztuki Dawnej w Gdańsku Adam i Ewa (1560) – Florencja, Uffizi Adoracja pasterzy (1567–1568) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych Caritas - Gdańsk, Muzeum Narodowe – Oddział Sztuki Dawnej Głowa kobiety (1554) – St. Petersburg, Ermitaż Ostatnia wieczerza (II poł. XVI w.) – Zamek w Gołuchowie Pokłon pasterzy (1558-59) – Drezno, Galeria Obrazów Starych Mistrzów Pokłon Trzech Króli – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts Portret dziewczyny jako Diany (ok.