Sefira (hebr. l.poj. סְפִירָה, l.mn. סְפִירוֹת sefirot) – w kabale jedna z dziesięciu emanacji światła Ein Sof (które emanuaje z niego na ziemię, za ich pośrednictwem, a później powraca odbite od świata) będąca kolejnymi stopniami poznania nieskończonego i niepoznanego Boga przez skończone i ograniczone stworzenie. Wszystkie one są aspektami, mocami Boga, przejawianymi w stworzeniu, przez które dokonuje się Jego objawienie. Nie są to twory pośrednie pomiędzy Bogiem a światem, ale następujące po sobie i zachodzące na siebie stopnie przejawiania się boskości.
Symboliczną strukturę ułożenia sefirot odzwierciedla Drzewo Boga (lub Drzewo Boskiej Mocy, ewentualnie Drzewo Życia), ale również obraz Człowieka. W metaforze Drzewa każda z sefirot symbolizuje jedną z gałęzi, Ein sof jest z kolei zarówno niepoznawalnym korzeniem, jak i "życiowym sokiem", który nieskończenie krążąc przez gałęzie ożywia je i cementuje ich jedność w obrazie niepoznawalnego Boga.