W międzyczasie (styczeń 1819) został mianowany także profesorem Szczególnej Szkoły Leśnictwa. Cztery miesiące później (7 maja 1819) uzyskał stopień doktora filozofii Uniwersytetu Krakowskiego oraz został mu nadany Doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wkrótce potem (lato 1819) otrzymał medal za pracę konkursową wysłaną do niderlandzkiego Towarzystwa Naukowego w Haarlem. Był radcą rady wojewódzkiej województwa mazowieckiego z powiatu sochaczewskiego w 1819 rokuNowy kalendarzyk polityczny na rok 1819, Warszawa 1819, s. 224.. W maju 1820 otrzymał nominację i tytuł profesora stałego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a 7 miesięcy później był już profesorem radnym. W roku 1821 (4 lutego) został wybrany członkiem przybranym, a niemal dokładnie 2 lata później (2 lutego 1823) członkiem czynnym warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W tym okresie przejął także obowiązki konserwatora biblioteki i muzeum Towarzystwa (mieszkał wówczas w Pałacu Staszica).
W roku 1822 odbył dłuższą podróż na Śląsk, a następnie do Saksonii. W roku 1822, przejął po F. Bentkowskim, redagowanie „Pamiętnika Warszawskiego” i współredagował je (niemal przez 2 lata) z K. Brodzińskim i J. K. Skrodzkim.