thumb|Publiczna egzekucja przeprowadzana przez niemiecką policję Formacje policyjne uzupełnione były ponadto przez jednostki Sonderdienst, policja pomocnicza (niem. Hilfspolizei) utworzone 6 maja 1940 z członków paramilitarnych bojówek Volksdeutscher Selbstschutz na polecenie generalnego gubernatora oraz w ograniczonym stopniu policja graniczna (niem. Grenzpolizei). Działania specjalne realizowane były przez oddziały niszczycielskie (niem. Vernichtungskommando) i specjalne oddziały saperskie (niem. Technische Nothilfe), które odpowiadają m.in. za doszczętne zniszczenie Warszawy po powstaniu warszawskim w 1944 (m.in. wysadzenie w powietrze Zamku Królewskiego w Warszawie). Transport zapewniany był przez kompanie samochodowe NSKK.
Lokalnym komendantom (na poziomie powiatu) podlegały także jednostki Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa (z niem. Polnische Polizei im Generalgouvernement), tzw. granatowej policji, pomocnicza policja ukraińska i białoruska, Jüdischer Ordnungsdienst, oraz biorące udział w deportacjach ludności GG do obozów koncentracyjnych, oddziały litewskie w służbie niemieckiej, tzw. szaulisi.