Całość była lamowana czerwonym suknem.
Innym typem sukmany były sukmany białe, granatowe i czarne, krojem zbliżone do płóciennic (płótnianek, płócianek, górnic, kikli). Robocze płóciennice zaś szyto z materiałów zgrzebnych, a te do hasu (świąteczne) z lepszego jakościowo płótna lnianego, mocno bielonego. Płótnianki nosili chłopi niezależnie od stopnia zamożności; dla biedniejszych było to jedyne odzienie wierzchnie, bogatsi ubierali zimą po dwie płótnianki lub zarzucali ją w celu ochrony droższej sukmany lub kożucha w razie brzydkiej pogody. Krój był archaiczny w kroju, tzw. poncho podłużne. Podczas uroczystości przepasywano je przez ramię szeroką czerwoną wstęgą.
Uzupełnieniem stroju męskiego były pasy. Najbardziej ozdobne były pasy z brzękadłami (tenckami) mosiężnymi, wykonane z białej skóry, wąskie na 3–4 cm, zdobione małymi guziczkami z mosiądzu lub bakfonu oraz safianową plecionką koloru zielonego lub czerwonego. Brzękadła miały średnicę około 3 cm, było ich od kilkunastu do nawet pięćdziesięciu;