Obraz został namalowany w nieokreślonym stylu, bez powiązań motywów historycznych, bez scen rodzajowych. Odbiegał zupełnie od modnego wówczas stylu prezentowanego na Salonach. Mimo to płótno spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem przez młodych symbolistów i jako pierwsze dzieło artysty zostało włączone do zbiorów muzeum narodowego. W środowiskach konserwatywnych obraz doczekał się wielu krytycznych komentarzy związanych głównie z brakiem realizmu.
W 1887 roku obraz ten, będący wówczas w posiadaniu kolekcjonera Émile’a Boivina, został włączony za sprawą marszanda Paula Durand-Ruela w poczet francuskiej kolekcji narodowej jako reprezentujący twórczość Pierre’a Puvisa de Chavannes’a. Państwo francuskie wykupiło obraz i umieściło go w Musée du Luxembourg w Paryżu. Aby zrekompensować Boivinowi jego stratę Pierre Puvis de Chavannes namalował mu kolejny obraz o tym samym tytule. Kopia ta jest wertykalna, dziecko znajduje się w łodzi, brak również kobiety. Obraz ten znajduje się w National Museum of Western Art w Tokio. Trzecia, nieukończona w pełni