Kaplicę ufundowali pozostali dwaj bracia marszałek wielki koronny Zygmunt i kasztelan oświęcimski Aleksander.
Podczas pożaru w 1850 roku wypaliło się wnętrze kaplicy, w związku z tym do 1910 roku wymieniono częściowo okładzinę marmurową i wykonano nowy ołtarz oraz balustradę. Z zewnątrz ściany są pokryte jednolita rustyką. W ścianie południowej jest wmontowana tablica fundacyjna z datą 1614.
Opis kaplicy W pendentywach umieszczone są cztery duże kartusze herbowe z koronami i herbami Gonzagów – Myszkowskich. Strefa ta wyróżnia się obfitością panopliów na pilastrach i obramieniach okiennych bębna i płaskorzeźbionymi popiersiami członków rodu w dolnym pasie kopuły. Podkreśla się związek tych przedstawień z sarmackim kultem antenatów. Pod każdą z szesnastu półfigur, na fryzie pod gzymsem tamburu, znajdują się inskrypcje odnoszące się do każdej z nich. Przedstawienia są chronologicznie rozmieszczone poczynając od końca XV wieku do początku XVIII.
Wyobrażenie te wprowadzono zgodne z kosmiczną filozofią renesansu i neoplatońską interpretacją budowli centralnych w celu podkreślenia symbolicznego znaczenia kopuły jako nieba usianego gwiazdami, z aniołami i świętymi. Uskrzydlone główki pojawiają się w kaplicy Myszkowskich w kasetonach wyższych rzędów.