Ubinie (ukr. Убині) – wieś na zachodniej Ukrainie, w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie kamioneckim) obwodu lwowskiego, położona 40 km od Lwowa. Wieś liczy około 350 mieszkańców.

Historia Wieś powstała około 1200 rokuStrona informacyjna Rady Najwyższej Ukrainy (jęz. ukraiński). W II Rzeczypospolitej wchodziła w skład województwa tarnopolskiego, powiatu kamioneckiego i gminy Dziedziłów. Pod koniec XIX wieku właścicielami majątku Ubinie była rodzina Polanowskich. Od około 1910 roku do wybuchu II wojny światowej właścicielem był Feliks Domański. Rolnicze gospodarstwo hodowlane będące częścią majątku było gospodarstwem wzorcowym, stanowiło również miejsce praktyk studenckich lwowskiej Akademii Rolniczej w DublanachKazimierz Juliusz Nahlik, We Lwowie i na Pokuciu, Arcana, Warszawa 2002.

W 1920 r. pod Ubiniem miały miejsce walki wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920Jerzy Pogonowski, Bój o Lwów, Gdańsk 1921. W 1929 r. wieś liczyła 881 mieszkańcówKsięga Adresowa Polski (Wraz z W.M. Gdańskiem) dla Handlu, Przemysłu Rzemiosł i Rolnictwa, 1929, Województwo tarnopolskie, str. 108. Po II wojnie światowej wieś znalazła się w obszarze Ukraińskiej Republiki Radzieckiej, w składzie ZSRR. Od roku 1991 znajduje się na terenie Ukrainy.