thumb|Telegram ogłaszający śmierć Hitlera przygotowany na potrzeby operacji Walkiria Operacja Walkiria (niem. Operation Walküre) – plan Wehrmachtu z okresu II wojny światowej w celu zapewnienia ciągłości władzy na wypadek zamieszek wewnętrznych, wykorzystany przez spiskowców dowodzonych przez Clausa von Stauffenberga w nieudanej próbie przejęcia władzy w Niemczech w kontekście zamachu na Adolfa Hitlera 20 lipca 1944.

Plan zakładał zajęcie strategicznych punktów Berlina i innych większych miast przez żołnierzy Armii Rezerwowej. Operację rozpoczynał rozkaz o kryptonimie Walkiria wydany osobiście przez Adolfa Hitlera i dowódcę Armii Rezerwowej.

Okoliczności powstania planu Plany operacji Walkiria i Złoto Renu W obliczu strat ponoszonych przez armię niemiecką na froncie wschodnim w wyniku nieprzygotowania do prowadzenia walk w warunkach zimowych – ponad 160 tysięcy zabitych do połowy grudnia 1941 – dowódcy Wehrmachtu, generał Franz Halder i generał Friedrich Fromm, rozważali możliwości uzupełnienia sił na froncie. Zimą 1941 r. przygotowano serię rozkazów o kryptonimie „Walkiria” (niem. Walküre) i „Złoto Renu” (niem. Rheingold)Kryptonimy pochodziły od nazw dzieł Richarda Wagnera: Walkiria i Złoto Renu – dwóch części dramatu scenicznego Pierścień Nibelunga.