Dopływ do pojedynczego odwiertu – równoważnie: Dopływ do pojedynczej studni – pojęcie z zakresu hydrodynamiki podziemnej, inżynierii złożowej i hydrogeologii odnoszące się do dopływu płynu z poziomej, nieograniczonej warstwy porowatej do pionowego odwiertu.

Założenia W analizie dopływu do pojedynczego odwiertu przyjmuje się następujące założenia:

Dopływ następuje z warstwy porowatej o określonej, stałej przepuszczalności i porowatości Warstwa, z której następuje dopływ, jest nieograniczoną warstwą poziomą o stałej miąższości Przepływ płynu w całym obszarze warstwy porowatej odbywa się w reżimie ciśnieniowym lub też alternatywnie w reżimie freatycznym. Przepływ płynu w całym obszarze warstwy porowatej ma charakter laminarny i podlega formule Darcy’ego. Odwiert jest pionowy, prostopadły do warstwy porowatej i charakteryzuje się symetrią cylindryczną.

Równanie transportu płynu w otoczeniu odwiertu Transport płynu w otoczeniu odwiertu odbywający się w reżimie ciśnieniowym opisany jest równaniem:

które w symetrii cylindrycznej upraszcza się do postaci:

gdzie jest ciśnieniem płynu w warstwie porowatej, jest lepkością płynu, a jest odległością od osi odwiertu.

Rozwiązanie ogólne powyższego równania ma postać:

Stałe całkowania wyznacza się z warunków brzegowych, które przyjmuje się najczęściej w następującej