Podobne sformułowania fraz zostały zapożyczone z Asyrii.
Modlitwom do Chaldiego towarzyszyły ofiary ze zwierząt domowych. Według tekstów urartyjskich bóstwu przysługiwała jednorazowo ofiara z siedemnastu wołów i trzydziestu czterech owiecГ.А. Меликишвили, Урартские клинообразные надписи, „Вестник древней истории”, 1-4 (1953), 1 (1954)..
Składanie ofiar odbywało się w świątyniach Chaldiego, ulokowanych prawdopodobnie we wszystkich miastach urartyjskich. Świątynie budowano w obrębie twierdzy na wzniesieniu, drugim pod względem wysokości (na najwyższym mieścił się pałac królewski). Każda miała wieżę, przypominającą zigguratК.Л. Оганесян, Крепость Эребуни (782 г. до н.э.).. Ściany świątynne zdobiono bronią. Czynność ta symbolizowała więź między wolą boga a zwycięstwem armii UrartuД.Г. Редер, Роль Муцацирского храма в экономике Урарту и Ассирии в VIII в. до н.э., „Вестник древней истории”, 1 (1987), s. 147–158; M. Chahin, The Kingdom of Armenia..
Wizerunki Chaldiego