Eidsvold – norweski pancernik obrony wybrzeża (norw. Panserskipet), w służbie od 1901 roku, zatopiony pod Narwikiem przez niemiecki niszczyciel „Wilhelm Heidkamp”. thumb|240px|Szkic pancerników typu Eidsvoldt Historia konstrukcji „Eidsvold”, wraz z bliźniaczym „Norge” został zamówiony przez rząd Królestwa Norwegii w brytyjskiej stoczni Armstrong Whitworth w Newcastle upon Tyne jako rozwinięcie konstrukcji poprzednich pancerników budowanych w tej stoczni dla marynarki norweskiej: „Harald Haarfagre” i „Tordenskjold”. W porównaniu z pierwszą dwójką pancerników na nowych jednostkach zwiększono kaliber dział artylerii średniej, opancerzono stanowisko dowodzenia oraz zrezygnowano z charakterystycznego wysokiego komina na rzecz dwóch krótszych.
Stępkę pod pancernik położono w 1899 roku. Wodowanie nastąpiło 14 czerwca 1900 roku. Okręt otrzymał nazwę „Eidsvold” dla uczczenia miejscowości w pobliżu Oslo, gdzie 17 maja 1814 roku podpisano pierwszą norweską konstytucję. W 1901 roku, po okresie wyposażania, prób morskich i szkolenia załogi okręt wszedł w skład marynarki norweskiej.
Opis konstrukcji Kadłub „Eidsvold” chroniony był pancerzem w postaci pasa burtowego grubości 152 mm oraz pokładem pancernym o grubości 50 mm. Stanowisko dowodzenia miało pancerz grubości 152 mm.