Wojciech Misiuro (ur. 1952 w Gdańsku, zm. 22 marca 2023 w Gdańsku) – tancerz, mim, choreograf, reżyser teatralny.
Życiorys Misiuro urodził się w Gdańsku. Absolwent IX LO w Gdańsku. Ukończył studium baletowe w Gdańsku oraz studia pantomimy przy Teatrze Pantomimy Henryka Tomaszewskiego. W 1967 związał się z Państwową Operą i Filharmonią Bałtycką (obecnie Opera Bałtycka), następnie tańczył w Operze Wrocławskiej, Teatrze Henryka Tomaszewskiego i Teatrze Stu. W 1975 roku rozpoczął karierę choreografa współpracując z teatrami we Wrocławiu, Łodzi, Krakowie, Gdańsku i Warszawie, a w sezonie 1979-82 został głównym choreografem Teatru Narodowego w Warszawie.
W 1987 założył pierwszy, autorski Teatr Ekspresji, z którym zrealizował własne spektakle: "Umarli potrafią tańczyć" (1988), "Dantończycy" (1989), "ZUN" (1990), "Idole perwersji" (1991), "College No 24" (1992), "Miasto mężczyzn" (1994), "Pasja" (1995), "Kantata" (1997) i "Tango" (1999). Dużo pracował dla telewizji, pierwsza jego realizacja powstała na początku lat 80., był to film baletowy do muzyki Grażyny Bacewicz "Esik w Ostendzie". Dla Redakcji Teatru Telewizji zarejestrowano spektakle: "ZUN" oraz "Umarli potrafią tańczyć" (choreografia i reżyseria: Wojciech Misiuro, realizacja telewizyjna: Beata Dunajewska).