Irena Voisé (ur. 26 grudnia 1922, zm. 9 października 2003) – historyk sztuki, kurator Muzeum w Wilanowie.
Całe życie zawodowe I. Voisé związane było z rezydencją wilanowską i utworzonym tam w 1945 r. muzeum – oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie, w którym podjęła pracę w 1954 r., tuż po ukończeniu studiów na UMK w Toruniu. Po jej opieką znalazły się wilanowskie zbiory dzieł sztuki (w pełni zinwentaryzowane przez kierowany przez nią zespół) oraz nadzór nad pracami nad wyposażeniem i dekoracjami pałacu wilanowskiego w czasie odbudowy, renowacji i konserwacji rezydencji wilanowskiej w latach 1954–1962. Irena Voisé doprowadziła do zorganizowania i otwarcia w 1964 r. Galerii Portretu Polskiego, która powstała według scenariusza prof. Stefana Kozakiewicza. Szczególnie wiele czasu poświęciła studiowaniu i rekonstrukcji galerii malarstwa Stanisława Kostki Potockiego, której elementy rozproszone były pośród różnych zbiorów. Badała twórczość Louisa de Silvestre’a opracowując scenariusz wystawy poświęconej dziełom tego malarza w zbiorach wilanowskich i wydając jej katalog. W muzeum wilanowskim pracowała do 1990 r., pozostając jednak w kręgu spraw muzeum do końca swego, wypełnionego pracą organizacyjną i naukową, życia.
Irena Voisé w 1977 r. została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.