O roli Skoblina por też. Christopher Andrew, Oleg Gordijewski KGB, Warszawa 1997, Wyd. Bellona, , s.141-143, 151..
Skoblin planował samodzielnie lub wspólnie z INO NKWD zajęcie stanowiska Millera w ROWS. Po zdemaskowaniu zbiegł, przedostał się do Hiszpanii, jego dalsze losy pozostają nieznane – prawdopodobnie został w Hiszpanii zlikwidowany przez NKWDChristopher Andrew, Oleg Gordijewski KGB, Warszawa 1997, Wyd. Bellona s.151. Według Pawła Sudopłatowa został najprawdopodobniej zabity na pokładzie samolotu, którym NKWD wywoziło go z Francji do Hiszpanii, a ciało wyrzucono za burtę. W oficjalnej wersji, we wspomnieniach, Sudopłatow pisze o śmierci podczas nalotu frankistów na Barcelonę w rok późniejГаспарян Армен Сумбатович, Генерал Скоблин. Легенда советской разведки, Москва 2012, Wyd. Вече, , s.358..
Odznaczenia Order Świętego Jerzego IV klasy Order św. Mikołaja Cudotwórcy Znak 1 Kubańskiego (Zimowego) Pochodu
Przypisy
Bibliografia Гаспарян Армен Сумбатович, Генерал Скоблин. Легенда советской разведки, Москва 2012 Wyd. Вече, wersja elektroniczna K. A. Zaleskij, I mirowaja wojna. Prawitieli i wojennaczalniki. Moskwa: wyd WECZE, 2000.
Kategoria:Absolwenci Czugujewskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Rosyjscy generałowie Kategoria:NKWD Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1938