Wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców — część 1

Wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców (), wysoki komisarz ONZ do spraw uchodźców – urząd Organizacji Narodów Zjednoczonych upoważniony do prowadzenia i koordynacji międzynarodowych działań mających na celu ochronę uchodźców i rozwiązywanie ich problemów na całym świecie. Do głównych zadań tej instytucji należy zapewnienie uchodźcom należnych im praw oraz pomoc w uzyskaniu azylu lub repatriacji. Siedziba urzędu znajduje się w Genewie w Szwajcarii. Wysoki komisarz jest nominowany przez sekretarza generalnego ONZ i wybierany w głosowaniu przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych. thumb|Blue Dot – punkt pomocy i wsparcia dla uchodźców z Ukrainy pod patronatem UNHCR w Krakowie

Historia Urząd ten został powołany przez Zgromadzenie Ogólne 3 grudnia 1949Resolution 319 (IV) 3 December 1949. początkowo na okres trzech lat – od 1 stycznia 1951 do 31 grudnia 1953 – jednak w następnych latach przedłużano jego działalność na kolejne pięcioletnie kadencje. Zastąpił on działającą w latach 1947–1952 Międzynarodową Organizację Uchodźców oraz, jeszcze wcześniejszą, Administrację Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy i Odbudowy (1943–1947).