thumb|250px|Południowa ściana K2 Tragedia na K2 w 1986 roku – wydarzenia między 21 czerwca a 10 sierpnia 1986 roku, kiedy trzynaścioro wspinaczy zginęło na K2 w wyniku wyjątkowo złych warunków pogodowych. Jest to najtragiczniejszy okres w historii wspinaczki na K2.
21 czerwca – 4 sierpnia Pierwszymi ofiarami tamtego lata zostali dwaj amerykańscy wspinacze: John Smolich i Alan Pennington. Chcieli jako pierwsi osiągnąć szczyt drogą przez filar południowo-zachodni (znaną też jako „Magiczna Linia”), który pozostawał wtedy niezdobyty. Smolich i Pennington zginęli w lawinie 21 czerwca. Ciało Penningtona zostało zniesione przez wspinaczy, którzy byli świadkami wypadku. Ciała Smolicha nigdy nie odnaleziono. Reszta amerykańskiej wyprawy zrezygnowała z dalszej wspinaczki.
23 czerwca francuscy wspinacze Liliane i Maurice Barrard dotarli na szczyt, ok. 30 minut po tym jak szczyt osiągnęła członkini ich wyprawy – Wanda Rutkiewicz została pierwszą kobietą, która zdobyła K2. Zarówno Rutkiewicz, jak i Barrardowie wspinali się bez dodatkowego tlenu. Po zapadnięciu zmroku cała trójka oraz pozostali trzej członkowie wyprawy: Francuz Michel Parmentier i dwóch Basków: Mari Abrego i Josema Casimiro, musieli rozbić obóz niedaleko od szczytu.