Jako biskup kujawski poświadczony jest po raz pierwszy w dokumencie Kazimierza Sprawiedliwego z 1187. Prawdopodobnie został biskupem z poparcia tegoż księcia po śmierci biskupa Onolda (zm. po 1180). W 1187 brał udział w rozstrzyganiu sporu o kaplicę w Płocku, w 1191 uczestniczył w poświęceniu kolegiaty w Sandomierzu. Wsparł klasztor norbertanek w Strzelnie dziesięcinami, nadał zakonnicom młyn w Kwieciszewie w zamian za wieś Otłoczyn. Cystersom z Oliwy nadał prawo wolnego pochówku. Przed 1198 konsekrował kościół św. Trójcy w Lubiszewie i nadał dziesięciny z dwóch wsi. W 1198 konsekrował kościół w Świeciu oraz miał jakiś udział w donacji na rzecz joannitów w Starogaradzie Gdańskim.
Jan Długosz i tradycja katedralna podają błędną datę śmierci biskupa na 1197 i katedrę włocławska jako miejsce pochówku. Zmarł na pewno po 11 listopada 1198 (data konsekracji w Świeciu), a przed 1206/7, gdy udokumentowany jest już jego następca Ogierz.
Bibliografia Jan Fijałek, Ustalenie chronologii biskupów włocławskich, Kraków 1894, s. 12. Janusz Bieniak, Dariusz Karczewski, Stefan (zm. między 1198 a 1206/7?), [w:] Polski słownik biograficzny, t. 43, Warszawa-Kraków 2004-2005, s. 130-131.
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi włocławscy