Róża Emilia Centnerszwerowa z domu Tetz (ur. 6 czerwca 1865 w Warszawie, zm. 1940 w ŚródborowieAleksander J. Wieczorkowski: Tłumaczka i śmierć, Rzeczpospolita, Plus Minus nr 57 s. 15 (25.11.1995)) – polsko-żydowska tłumaczka, publicystka, pisarka i działaczka feministyczna.
Życiorys Pochodziła z rodziny żydowskiej, córka Beniamina Tetza, dyrektora Szpitala Żydowskiego w Lublinie, i Salomei z Redlerów. Dzieciństwo prawdopodobnie spędziła w Lublinie.
W 1886 roku wyszła za mąż za chirurga, Samuela Centnerszwera. Miała syna, Józefa Henryka (ur. 1898).
Zadebiutowała w 1896 roku przekładem dramatu Młodość Maxa Halbego. W latach 1896–1897 była opiekunką w XVII Ochronie dla dzieci żydowskich przy ulicy Dzielnej w Warszawie. Publikowała artykuły o tematyce społecznej na łamach m.in. gazet „Nowe Słowo”, „Ogniwo”, „Przegląd Tygodniowy” i „Niwa Polska”, w tym ostatnim czasopismie odpowiadała za kronikę ruchu kobiecego i dział reform wychowawczych. Od 1905 roku współpracowała także z redakcją czasopisma „Izraelita”Zuzanna Kołodziejska. Izraelita (1866-1915): Znaczenie kulturowe i literackie czasopisma. Kraków: Wyd. UJ, 2014 s. 93-94.