Kraj Nadmorski – kraina historyczna w południowej Babilonii, powstała w wyniku cofnięcia się linii brzegowej Zatoki Perskiej o około 50 km na południe w ciągu III i II tys. p.n.e.; kraina o charakterze podmokłym i bagiennym.

Historia

W 1721 p.n.e. na obszarze tym wybuchła rewolta skierowana przeciwko panowaniu Samsu-iluny, władcy z dynastii starobabilońskiej, której król ten nie zdołał stłumić. Nad zbuntowaną krainą objęła władzę na ponad dwieście lat I dynastia z Kraju NadmorskiegoH.W.F. Saggs, Wielkość..., s. 73., której założycielem był Ili-ma-ilum. Poza imionami władców, głównie o etymologii sumeryjskiej lub akadyjskiej, niewiele więcej wiadomo o tej krainie w tym okresie.

W XV w. p.n.e. Kraj Nadmorski podbił król kasycki Ulam-Buriasz, kładąc kres tamtejszej dynastii. Po upadku II dynastii z Isin (koniec XI w. p.n.e.) na krótko władzę w Babilonie przejęła II dynastia z Kraju Nadmorskiego. W I tys. p.n.e. południowa Babilonia stała się celem migracji plemion chaldejskich. Na podmokłych terenach Kraju Nadmorskiego osiedlili się przedstawiciele chaldejskiego plemienia Bit-Jakini. W okresie grecko-rzymskim tereny te znane były pod nazwą Chaldea.

Dynastie