„Codzienne przyzwyczajenia. Przez sześć następnych lat Mahler przestrzegał stałych zwyczajów. W lecie wstawał codziennie o szóstej lub wpół do siódmej. Kiedy tylko się obudził, dzwonił po kucharkę, która przygotowywała mu od razu śniadanie i zanosiła po śliskiej i stromej dróżce do jego pracowni. Pracownia mieściła się w środku lasu, jakieś sześćdziesiąt metrów ponad willą. Kucharka nie mogła iść normalną dróżką, ponieważ Mahler nie znosił ani widoku jej, ani nikogo innego przed rozpoczęciem swojej pracy; a więc codziennie rano musiała wspinać się w górę śliską dróżką, niosąc ciężką tacę ze śniadaniem. Na śniadanie pił świeżo zaparzoną kawę, jadł masło, graham i dżem (codziennie inny)… Sam domek był dużym pokojem zbudowanym z kamienia, z trzema oknami i drzwiami wejściowymi. Czułam, że domek nie był zdrowym miejscem, ponieważ był zbyt ukryty w lesie i nie miał piwnicy. Nie mogłam jednak sprawić, aby przestał w nim przebywać, tak bardzo go lubił. W pokoju stał fortepian, a na półkach mieściły się wszystkie prace Goethego i Kanta. Oprócz tego, był wypełniony tylko muzyką Bacha…”
W 1907 Mahler wyjechał do USA i nigdy już do Maierniggu nie powrócił. Willę sprzedano w 1908.
Bibliografia Alma Mahler . www.gustav-mahler.at
Kategoria:Karyntia