W 1945 należał do inicjatorów powstania Klubu Sportowego Julia Biały Kamień.

W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 wraz z nią do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1947–1949 kolejno w PPR i PZPR sprawował funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego i Powiatowego. W 1947 uzyskał nominację na posła do Sejmu Ustawodawczego w okręgu Legnica, gdzie reprezentował kolejno PPR i PZPR do 1952 (zasiadał w komisjach Konstytucyjnej i Przemysłowej). Od 1949 do 1950 pełnił funkcję II sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR we Wrocławiu, a w latach 1950–1951 sekretarza Zarządu Głównego Związku Młodzieży Polskiej. Od 1951 do 1953 był słuchaczem Szkoły Partyjnej przy KC PZPR w Warszawie. Był zastępcą kierownika wydziałów Komitetu Centralnego PZPR: Przemysłu Lekkiego (1953–1956), Ekonomicznego (1956–1958) i Organizacyjnego (1960–1966). W 1954 zasiadł w Centralnej Komisji Rewizyjnej partii. W latach 1958–1960 był I sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy, a od stycznia 1960 do listopada 1968 zasiadał w KC PZPR. W 1961 ponownie wybrany w skład Sejmu PRL z okręgu Włocławek. Zasiadał w Komisji Spraw Wewnętrznych. W IV kadencji Sejmu PRL (1965–1969) był reprezentantem okręgu Łódź-Bałuty, pracował w tej samej Komisji.