Ściana północno-wschodnia wznosi się ponad Bździochową Kotliną.
Na wierzchołek Świnki, podobnie jak w przypadku innych obiektów w Bździochowej Grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Najdogodniejsza droga dla taterników wiedzie na szczyt granią z Pośredniej Bździochowej Bramy. Wejście ścianą północną jest częściowo nadzwyczaj trudne (V w skali UIAA).
Nazwa Świnka pochodzi najprawdopodobniej od szerokich, rozłożystych kształtów tego masywu. Ivan Bohuš pisał, że Wyżnia Bździochowa Brama nosiła dawniej nazwę vyšná smradľavcova brána (wyżnia śmierdzielowa brama), która została przekształcona przez purystów językowych, mających duży wpływ na końcowe kształty wielu tatrzańskich określeń. Nazwa Świnki mogłaby zatem mieć podobne pochodzenie.
Pierwsze wejścia turystyczne: letnie – Antoni Jakubski, Adam Konopczyński i Stanisław Szulakiewicz, 13 sierpnia 1908 r., zimowe – Lubomír Šrámek, Zdeněk Záboj i Václav Zachoval, 31 marca 1948 r. Prawdopodobnie wcześniej na szczycie byli w drugiej połowie XIX wieku kartografowie.
Przypisy
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich