mały|Wanda Pomianowska podczas pracy na Wydziale Polonistyki UW, 1970 r. Wanda Pomianowska (ur. 22 listopada 1919 w Warszawie, zm. 3 grudnia 2003 w Radkowicach), filolog polski i badaczka folkloru, poetka, działaczka „Solidarności”.
Życiorys Pochodziła ze zubożałej rodziny szlacheckiej z okolic Płońska. Ojciec pracował jako inspektor szkolny w województwie kieleckim, matka zajmowała się domem, niemniej tradycje intelektualne były w domu bardzo silne. Wuj matki, Seweryn Krzemieniewski, był profesorem Uniwersytetu Lwowskiego. Jej rodzice w 1922 r. nabyli w Radkowicach resztówkę po parcelacji folwarku – ok. 30 ha z dworem i budynkami gospodarczymi, gdzie osiedli na stałe.
W 1937 r. ukończyła Gimnazjum Żeńskie im. Emilii Plater w Warszawie, następnie w l. 1937-1939 studiowała filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, w okresie okupacji hitlerowskiej była łączniczką oddziałów partyzanckich AK, m.in. zgrupowań „Ponurego” i „Nurta”. Po wojnie w l. 1945-48 kontynuowała studia, początkowo na UJ, następnie na Uniwersytecie Warszawskim.