Działania bojowe batalionu 17 Lwowski batalion strzelców przybył do portu w Tarencie (Taranto) 22 lutego 1944, po wyładowaniu batalion odszedł do obozu Dovler Camp w pobliżu miasta. Do portu wysłano oddział wartowniczy pod dowództwem por. Antoniego Cetkowskiego. 19 marca 1943 batalion wyjechał w kierunku frontu koleją i własnym transportem. W tym dniu batalion posiadał w szeregach 38 oficerów, 732 szeregowych. 21 marca batalion dotarł do miasteczka Campochiaro i kwaterował w domach prywatnych. 20 i 21 marca dowódca batalionu z oficerami dokonał rozpoznania stanowisk obronnych i rejonu zaplecza przewidzianego do luzowania oddziału francuskiego z 3 Algierskiej Dywizji Piechoty.
Obrona nad rzeką Sangro i Rapido W nocy 25/26 marca na przejmowany odcinek obrony przesunięto na 150 mułach zaopatrzenie i sprzęt. W nocy 26/27 marca 17 Lwowski batalion strzelców zluzował oddziały francuskie wnosząc i transportując na wysokość około 1200 metrów swój sprzęt, amunicję i żywność. W noc luzowania zbiegło na stronę niemiecką 3 szeregowych narodowości ukraińskiej, a następnej nocy 2 następnych szeregowych narodowości ukraińskiej, wszyscy z przydzielonego plutonu ckm. Batalion zajął stanowiska na wzgórzach San Biagio przez środek ugrupowania przepływała rzeka Rapido.