Są one trudne do odróżnienia. kredolejkówka biaława (Leucocybe candicans) – jest mniejsza, i nie pachnie anyżem lejkówka jadowita (Clitocybe rivulosa) – ma mączny smak, blaszki bardziej zbiegające, a na kapeluszu charakterystyczne plamy. kredolejkówka zrosła (Leucocybe connata) – ma mączysty zapach i rośnie kępkami przy drogach leśnych. Ma bardzo gęste blaszki bruzdniczek największy (Clitopilus prunulus). Jego blaszki daleko zbiegają na trzon i różowieją z wiekiem. Miąższ ma silnie mączysty zapach.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i w Europie. W Europie Środkowej gatunek dość częsty, w Polsce pospolity.
Rośnie na ziemi w lasach iglastych, lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami. Pojawia się od sierpnia do października.
Znaczenie Saprotrof. Grzyb trujący (zatrucia muskarynowe), zjedzony w większych ilościach powoduje niebezpieczne zatrucia.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski