Wtedy też zaczął pisać poezje, głównie ody i satyry.
Satyryk i krytyk społeczny Jednakże na światło dzienne wyprowadziło Larrę dopiero dziennikarstwo satyryczne. Mając dziewiętnaście lat, Larra zaczął wydawać comiesięczną broszurę El Duende Satírico (Chochlik Satyryczny). Była to seria pięciu zeszytów na wzór periodyków eseistycznych zapoczątkowanych w Anglii na początku XVIII wieku pismem The Spectator Addisona i Steelesa, a w Hiszpanii naśladowanych przez czasopisma poświęcone krytyce współczesnego społeczeństwa: El Duende Especulativo de la Vida Civil (Chochlik Spekulatywny Życia Obywatelskiego), El Pensador (Myśliciel) i El Censor (Cenzor). Larra podpisywał się pseudonimem El Duende (Chochlik). W broszurach El Duende Satírico można już dostrzec geniusz satyryczny, który później zostanie rozwinięty. Larra nie jest w tych publikacjach przeciwnikiem absolutyzmu (należał przecież wciąż do Dobrowolnych Realistów), ale dziennikarzem, który za pomocą satyry krytykuje bieżącą sytuację społeczną i polityczną.