Rok 1830 był w życiu pisarza rokiem przełomowym, ponieważ poznał wtedy Dolores Armijo, mężatkę, synową znanego adwokata Manuela Marii de Cambronero, z którą nawiązał burzliwy romans. Pozostawał jednak nadal w związku małżeńskim z Józefą Wetoret, z którą miał już wtedy syna Ludwika Mariana.
Idee postępowe w twórczości dziennikarskiej W roku 1832 Larra powrócił do dziennikarstwa poświęcając się krytyce społecznej w swoim El Pobrecito Hablador (Biedny Gaduła), w którym pisał pod pseudonimem Juan Pérez de Munguía. W piśmie tym wyraża swoje światłe i postępowe, ale jednocześnie złudne marzenia, że wiarą w jutro można pokonać zestarzałe przywiązanie do Kastylii wynikające z zastygłego w przeszłości patriotyzmu. El Pobrecito Hablador przestał ukazywać się w marcu 1833 roku, tj. w kilka miesięcy po tym, jak Larra nawiązał współpracę z La Revista Española (Przegląd Hiszpański). Pismo La Revista Española miało nastawienie liberalne i powstało w listopadzie roku 1832 po tym jak z powodu choroby króla rządy kraju przejęła królowa Maria Krystyna, dając nadzieje liberałom. Na łamach czasopisma Larra pod pseudonimem Fígaro zamieszcza w formie obrazów kostumbrystycznych artykuły krytycznoliterackie i polityczne sprzyjające odprężeniu, jakiego spodziewano się w związku ze śmiercią Ferdynanda VII.