Bohdan Jan de Nisau ps. Zdzisław Zagozda (ur. 18 sierpnia 1896 w Glinojecku, zm. 26 stycznia 1943 w Woroneżu) – polski działacz socjalistyczny, komunistyczny i niepodległościowy, uczestnik II i III powstania śląskiego (1921–1922), organizator Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”, organizator i członek Zarządu Głównego Niezależnej Partii Chłopskiej, inżynier chemik, uchodźca polityczny w ZSRR, oskarżony o trockizm, więzień stalinowski.
Życiorys Początki działalności niepodległościowej i socjalistycznej Był synem Feliksa Józefa, kasjera, a przez pewien czas zastępcy dyrektora w cukrowni „Izabelin”, i Wandy Izabeli Ignacy z Mieczkowskich. Miał trzech braci, w tym starszego Jerzego i Tadeusza, żołnierza I Brygady Legionów oraz powstańca śląskiego.
Bohdan de Nisau w 1914 ukończył Szkołę Handlową w Mławie i rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Warszawskim, których jednak nie ukończył. Od 1914 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS) w Glinojecku i członkiem tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) w obwodzie ciechanowskim. W 1918 został komendantem obwodu mławskiego POW. W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu żołnierzy armii Cesarstwa Niemieckiego. Następnie kontynuował działalność w PPS jako odpowiedzialny za okręg ciechanowski.