został postawiony przed sądem razem z szefem sztabu Armii Dońskiej, generałem porucznikiem Kelczewskim, za działania separatystyczne i wspieranie Kozaków Dońskich w ich dążeniu do oderwania Donu od Rosji oraz spontaniczny odwrót Korpusu Dońskiego do Noworosyjska zimą 1919–1920. Sądowi przewodniczył generał Dragomirow, skazał generałów Sidorina i Kelczewskiego na 4 lata ciężkich robót. Generał Wrangel zamienił wyrok na wydalenie z armii rosyjskiej. Generał Sidorin wyemigrował z Krymu w maju 1920. Przebywał na wygnaniu w Bułgarii i Serbii, Czechosłowacji od 1924, Niemczech od 1939. Zmarł w Berliniehttps://www.hrono.ru/biograf/bio_s/sidorin.php Владимир Ильич Сидорин БИОГРАФИЧЕСКИЙ УКАЗАТЕЛЬ/ Projekt Chronos, ostatni dostęp: 02 kwietnia 2025.
Przypisy
Bibliografia K. A. Zaleskij, I mirowaja wojna. Prawitieli i wojennaczalniki. Moskwa: wyd WECZE, 2000.
Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Szkoły Inżynieryjnej Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy armii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Kozacy dońscy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1943