Knut Ipsen (ur. 9 czerwca 1935 w Hamburgu, zm. 17 marca 2022 w Bochum) – niemiecki prawnik, ekspert w dziedzinie prawa międzynarodowego publicznego.

Życiorys W latach 1959–1962 studiował prawo na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii, gdzie rozpoczął swoją karierę zawodową. W macierzystej uczelni uzyskał etat asystenta (1963). W latach 1964–1967 odbył aplikację adwokacką w Szlezwiku-Holsztynie. W 1967 obronił doktorat, w 1973 habilitował się z zakresu prawa międzynarodowego publicznego, został mianowany docentem i objął Katedrę Prawa Międzynarodowego Publicznego (1973–1974). W latach 1974–2000 profesor Ruhr-Universität Bochum. Był prorektorem (1977–1979) i rektorem (1979–1989) tego Uniwersytetu. W 1988 założył Instytut Prawa Pokojowego i Międzynarodowego Prawa Humanitarnego na RUB i był członkiem dyrekcji Instytutu Prawa Górniczego i Energetycznego oraz Instytutu Badań nad Niemcami. W latach 1991–1993 rektor-założyciel Uniwersytetu Europejskiego Viadrina we Frankfurcie nad OdrąKnut Ipsen na stronie Uniwersytetu Wrocławskiego.

Był członkiem różnych instytucji naukowych i społeczno-politycznych, m.in. Komitetu Mediacyjnego Niemieckiej Służby Rozwoju, Niemieckiego Czerwonego Krzyża (w latach 1994–2003 prezydent), Stowarzyszenia Niemieckich Naukowców i Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze.