Zmieniło się to po wyborach z 20 października 1946 r., kiedy wybrano po raz pierwszy w historii Landtag Brandenburgii. Najwięcej mandatów w nim uzyskały partie centroprawicowe: Unia Chrześcijańsko-Demokartyczna (CDU) – 31 mandatów i Liberalno-Demokratyczna Partia Niemiec (LDPD) – 20 mandatów. Komunistyczna Partia Niemiec (SED) zdobyła 44 miejsca w parlamencie, a zdominowane przez nią Stowarzyszenie Masowej Pomocy Chłopskiej (VdgB) – 5 posłów. Wkrótce nowy Landtag powołał rząd koalicyjny złożony z przedstawicieli wszystkich ugrupowań parlamentarnych, na czele którego stanął z SED. Przedstawił on projekt konstytucji, która gwarantowała wszystkie swobody obywatelskie takie jak: wolność słowa, swoboda poruszania się, prawo wolności. Została ona przyjęta w głosowaniu powszechnym przez Landtag jednogłośnie w lutym 1947 r.M. Lübker, S. Schüttemeyer, Der Brandenburgische Landtag, [w:] S. Mielke, Länderparlamentarismus in Deutschland: Geschichte – Strukturen – Funktionen, Wiesbaden 2004, s. 138.