thumb|Budynek szpitala ok. 1908 thumb|Budynek szpitala zniszczony podczas obrony miasta 25 września 1939 Szpital św. Ducha – nieistniejący już szpital w Warszawie, założony w 1442 roku.
Historia Szpital został założony w Starej Warszawie w 1442 przy kościele św. Marcina przez ks. Annę Holszańską jako przytułek dla starców i kalek. Był to drugi szpital o tej nazwie (pierwszym był Szpital św. Ducha w Nowej Warszawie).
W 1820 szpital był jednym spośród siedmiu warszawskich szpitali. W każdym szpitalu ordynował jeden lekarz, najczęściej, mimo podpisanych nieraz umów, bezpłatnie. Był nim w owym czasie Jacek (Hiacynt) Dziarkowski.
W 1825 roku szpital został przeniesiony na ul. Przyrynek. Pod koniec okresu rządów, utworzonej w 1832, Rady Głównej Opiekuńczej, szpital św. Ducha opuścił pałac na Przyrynku i przeniósł się do tzw. koszar Sierakowskich przy ulicy Konwiktorskiej. Przeprowadzka odbyła się w styczniu 1853, a wywołana była projektowanym zajęciem ulicy Przyrynek pod rozszerzenie Cytadeli. Ponieważ pomieszczenie przy ulicy Konwiktorskiej z założenia było pomieszczeniem tymczasowym, Rada uzyskała pozwolenie na rozpoczęcie budowy nowego budynku dla szpitala przy ulicy Elektoralnej.